Gülün hikâyesi dillerde destan, kırmızı bir tutku ateşle yanan.
Her yaprağı aşkı fısıldar hafakan, ıtırıyla duyguları okşayan.
Bahçede açmış, baharı müjdeli, rengiyle süsler her köşeyi sevgili.
Dikenleri var, sakınır gelenden, korur kendini, incitmez seveni.
Yaprak yaprak açar, nazlı bir gelin, kokusuyla sarar dört bir yanı derin.
Güzelliğine hayran bırakır her bir zerin, ince bir sızı taşır merhametin yerin.
Petaller dans eder rüzgârla yare, renk renk tonlarıyla göze hitabe.
Her biri farklı, her biri özel, gül bahçesi gibi dolu ızdırap ve özlem.
Bak gülüne, bakmasını bilene, ömrü kısadır ama etkisi derine.
Gönüller sultanı, baharın emeli, her bir dökülen yaprakta bir aşk hikâyesi.
Gül kadar olamam belki, fakat, şiirlerimde yaşatırım onun adını tatlı tat.
Anlatırım gülün hâlini, sevinçle, kederle; her daim aşka olan inancımı yitirmeden, seherle.