Gece sessiz, karanlık ve esrarlı bir kuytu,
Yıldızlar gökyüzünde parlayan minik ışıklar.
Ayın ışığı düşer yere, bembeyaz bir örtü,
Ruhları dolaşırken huzur verir uykusuzlara.
Gecenin kollarında saklı sırlar, sessiz fısıltılar,
Karanlığın içinde saklanan hayaller, umutlar.
Her köşede bir hikaye, her gölgende bir başka dünya,
Gece, ayın ve yıldızların altında büyülü bir sahne.
Sokak lambaları altında yürüyüşler, sessiz ve yalnız,
Kendi kendine konuşanlar, düşünenler, yazarlar.
Gece, ilhamın anahtarıdır onlara, verir sonsuz özgürlük,
Kelimelerin, notaların, renklerin dansı başlar derinden.
Uykusuz böceklerin cırcır sesleri, geceyi melodili kılar,
Rüzgarın esintisi serinletir yanakları, gönülleri okşar.
Yağmurun tınısı ekler bir başka huzur, melodiyi tamamlar,
Geceyi sevenlerin, gizemin, aşkın ve huzurun vaktidir.
Gece, bekleyişlerin, hasretlerin en derin olduğu zaman,
Aşıkların gözlerinde parlayan umutların nedeni o.
Sonsuz görünen karanlıkta, sabaha uzanan bir yol,
Her gece sonunda mutlaka bir aydınlık, güneşle son bulur.