Fındık bahçesinde bir sabah uyanır,
Yemyeşil yapraklar, dallarda can bulur.
Küçük, minik çıtır, topraktan doğan,
Kabuğunda saklı, özü paha biçilmez olan.
Kır çıtır kabuğunu, çıkarsa içinden,
Toplar köylü onu sevgiyle, hemen.
Kavrulur ateşte, mis gibi kokar,
Çayın yanında dost sohbeti şenlik toplar.
Giresun’da, Ordu’da, seferber olmuş bahçeler,
Her bir fındık tanesi, emek demektir, anla bu değeri.
Küçücük fıstık, büyük işler başarır,
Hem sıhhat, hem lezzet, sofralarda şahane bir yıldız.
İhracat kapısı, bereketli toprakların armağanı,
Yeşilin, mavinin içinde saklı kalmış bir sır gibi.
Her bir fındık tanesi, aşktan yemiş, lezzet dolu,
Şiirler yazılır, dillere destan olmuş bu topraklardan dolu.
Anadolu’nun bereketli elinden,
Dünyaya yayılır en tatlı nimetin izinden.
Fındık sefası, fındık duası, kök salmış toprağa,
Şiire işlenir, minik tanelerinden büyük hikâyeler doğar.