Ankara’nın Bağrında Aşkla Yanan Şiir
I. Kıta:
Ankara’nın sarp yamaçlarında, gökyüzüne uzanır,
Sonsuz mavilikte, yıldızlarla buluşur umutlar.
Atamızın huzur bulduğu bu cennet mekânda,
Şiirler fısıldar, Anadolu yelinde, zamanın ruhunda.
II. Kıta:
Kale’nin gölgesinde tarih yatar derin uykuda,
Her taşında eski zamanların hikayesi saklı.
Göklerden Anıtkabir’e inen merdivenlerde,
Nazım’ın dizeleri yankılanır, hürriyet aşkıyla.
III. Kıta:
Gençlik Parkı’nda çocuklar gülüşür, oyun peşinde,
Her bir tebessüm çiçek açtırır baharda dalında.
Oradan geçen her rüzgâr, şehrin kalbine dokunur,
Kavak yelleri gibi, eser ve şiirler fısıldar.
IV. Kıta:
Çıkrıkçılar Yokuşu’nda antika bir dükkânda,
Bir gramofon seslenir geçmişten, melodilerle.
Saklı kalmış bir aşk mektubu, kitapların arasında,
Sözcüklerle sarmalanmış eski bir aşk, sevdalarla.
V. Kıta:
Her köşede bir hikâye, her sokakta bir şiir,
Ankara’da zaman dolaşır, sevdalar ve umutlarla.
Gün biterken ummanında gökyüzünün yıldızı parlar,
Ve şairin kaleminden dökülür, Ankara’ya övgüler.
Her kıtasında ayrı bir hikâye gizlenir bu şehrin,
Şiirlerle örülüdür, duyguların en derinliklerine.